Nog voor de cito-toets een gesprek gehad Dhr T. B., sector directeur op het Hondsrug College. Er is
gesproken over Bryan en zijn problemen op de basisschool en z’n slechte cito resultaat van vorig jaar
(entree toets groep 7) Dhr. B. concludeerde hieruit dat we over een hoogbegaafd kind spraken.
Iets wat mij natuurlijk al bekend was. Hij vroeg of hij het test rapport mocht lezen, en ik had daar geen bezwaar tegen.
Maar mijn vraag was eigenlijk wat te doen als ook nu zijn cito score niet hoog genoeg zou zijn om een VWO advies te krijgen. En aangezien de problemen met de basisschool groot zijn hebben we geen vertrouwen in een objectief advies. Maar stel dat, is het dan mogelijk om buiten advies om Bryan toch aan te melden voor VWO+ project omdat hij daar zelf heel graag naar toe wil? In principe kan dit wel maar liever in samenspraak met school. Als dat niet lukt mag ik contact opnemen en kijken we verder. Het is wel zo dat kinderen gemotiveerd moeten zijn. Geen punt denk ik hij is zeker gemotiveerd, alleen hij heeft nog nooit iets hoeven doen en daar kan een probleem ontstaan. Maar men was op de hoogte van dit soort problemen en er werd daar vanaf begin school jaar met de leerlingen aan gewerkt, zodat ze leerden om te leren.
Al met al een gesprek wat erg positief voelt.
Eindelijk is het zover, de eerste schooldag is aan gebroken. Met P. Z. een jongen uit
de buurt af gesproken om samen te fietsen. De lesroosters moeten opgehaald worden. Er is binnenkort
een kamp om kennis te maken met elkaar, ze gaan op de fiets weg. Dat zal wat worden met die stijve hark van ons!!
Dat kamp wordt door Bryan als niet leuk ervaren er werden “spelletjes” gedaan die hij als
kinderachtig bestempeld, wij hebben hem wel duidelijk gemaakt dat hij wel moet zorgen een beetje
de lol van dit soort activiteiten in te zien en dat niet altijd alles gaat zoals je dat graag zou
willen, er zijn meer mensen bij zoiets betrokken dan alleen hij.
November 1999
Bryan vervalt weer in allerlei lichamelijke klachten en andere psycho somatische klachten. Heeft wel aansluiting in
de klas met een aantal medeleerlingen maar vindt de aangeboden lesstof niet moeilijk.
Daarom een afspraak gemaakt met de mentor v.d. plusklas. Zij zou toch al bij iedereen op huis
bezoek komen. Bryan was bij dit gesprek aanwezig en heeft gezegd wat hij zelf vond. Hij vond o.a.
de Informaticalessen en Engels niet moeilijk genoeg, en daardoor saai. Mw M., vertelde dat dit
weliswaar zo kan zijn maar dat alle kinderen vanuit andere scholen waren gekomen en dat er eerst gekeken
werd naar wat iedereen kon en hoever ze waren om iedereen op hetzelfde punt te laten komen.
Ik heb haar verteld wat er allemaal al aan vooraf was gegaan en dat Bryan misschien ook last had van het feit dat
hij met kerst voldoende zou moeten staan om in deze klas te mogen blijven. Zij wist dat niet. Bovendien
wist ze niet dat er een persoonlijk test rapport op de school aanwezig was Er stond wel
een vraagteken bij zijn naam op de lijst omdat de ouders graag wilden dat hij in deze klas zou komen.
Zie vraagteken Ik heb
haar verteld over het testrapport en dat deze op school aanwezig is. Soms had ik de indruk dat ze wel wist dat
hoogbegaafde kinderen problemen kunnen hebben, maar dat op ons niet van toepassing vond.
Afgesproken werd dat zij met de leerkracht Engels zou kijken wat de mogelijkheden waren voor verdieping.
Dit was niet mogelijk aldus Bryan die de week die daarop volgde daarmee thuis kwam. De leerkracht Engels
vond zijn cijfers niet hoog genoeg om extra werk te kunnen maken. Bryan had zoiets van nou: ze bekijken het maar,
dan maar niet!
Kerst 1999
Zijn rapport was goed. ‘t Is alleen zo jammer dat hij niet veel aan zijn huiswerk doet. Maar hij
blijft volgens afspraak, gewoon in deze klas.
Maart 2000
Ook het rapport wat nu mee naar huis kwam, was redelijk goed te noemen. Alleen de 5,5 voor wiskunde
is wel jammer. Naar aanleiding van dit rapport gesproken (tel i.v.m. tijdgebrek) met Dhr. L (wiskunde) en Mw M. (mentor),
er is duidelijk gebrek aan structuur en ordenen van werk. Als hij zo doorgaat redt hij het volgend jaar in VWO+2
niet. Hij is met Wiskunde onder de middenmoot v.d. klas, heeft vaak een afwezige dromerig houding, zou met
wiskunde ook de tussenstappen moeten noteren, ook als hij het antwoord in een keer “ziet” zijn toch
de tussenstappen belangrijk. Mw. M. zou een gesprek met hem hebben volgende week waarin besproken zal
worden hoe hij meer structuur aan kan brengen en een andere mogelijkheid, als dat niet lukt zou kunnen zijn om
hem met een schrift te laten werken waarin hij steeds moet laten zien wat hij had gedaan en dat af laten tekenen.
Ze liet ook nog even weten dat ze navraag had gedaan bij Dhr. K. over zijn testrapport en dat klopte
inderdaad, er was een testrapport en hij was HB. Dan zou de uitslag van de toelatingstest wel beďnvloed
zijn een slechte dag of zo. Mag ik van een mentor plusklas verwachten dat zij weet wat voor kinderen zij in
de klas heeft??
Mei 2000
Het afgesproken gesprek van maart heeft nooit plaats gevonden, wel een gesprekje over zijn zelfvertrouwen wat
niet groot zou zijn. Dit is denk ik niet juist want zijn zelfvertrouwen is juist wel groot. Hij
denkt dat hij nog steeds dingen op de automatische piloot kan doen en op het allerlaatste moment.
Zijn houding thuis is zeer slecht , aan zijn huiswerk doet hij vrijwel niets. Ligt alleen maar als
een “zombie” op de bank voor de tv liefst met een zak chips of andere vette rommel. En is nergens
meer toe te bewegen. Zo gaat het niet goed!! Hij is op dit moment zelfvernietigend bezig.
Op een ouderbijeenkomst gevraagd waarom dit gesprek niet heeft plaats gevonden en of dat nog kwam.
Dit werd niet als nodig ervaren. Voor mij dus wel. Mw. M. zou hem daarop de volgende dag
alsnog uitnodigen voor een gesprekje. Dit is ook gebeurt, volgens Bryan zou daar besproken zijn
dat ik me teveel zorgen zou maken gezien de slechte basisschool periode. Het zou kunnen zijn dat
ik hem teveel op zijn huid zit. En het was zeker niet zo dat hij niet over zou gaan, hij was nooit
in de lerarenvergadering besproken over slechte resultaten. Hij ging zeker over.
Dit was ook niet waar wij bang voor waren of zijn. Wat wij zorgelijk achten is zijn zeer slechte
werkhouding en het feit dat hij steeds meer passief gaat leven.
Ik heb ondertussen het huiswerk instituut benaderd en een afspraak gemaakt voor een gesprek.
Dit gesprek samen met Bryan aan gegaan. Deze meneer F. B. heeft met Bryan gesproken en een
aantal feiten nagetrokken. Wat hem met name opviel is het feit dat Bryan dus echt veel te weinig
tijd besteed aan het huiswerk en dat hij inderdaad een slechte werkhouding heeft. Hij dacht ook dat
hij het op deze manier nog zeker een jaar zou kunnen redden, maar daarna gigantisch op zijn bek
zou gaan. Hij was heel direct naar Bryan toe, stelde duidelijk wat de eisen waren en wat er
van Bryan, mocht hij daar komen werd verwacht. Wat frappant was, dat Bryan zo volkomen op zijn
gemak was, niets timide gedrag, gewoon open en vrij en rustig. Belangstellend bovendien.
De ellende is wel dat de kosten niet misselijk zijn Fl 4300,00 per jaar!! Wie gaat dat betalen??
De dag daarna iedereen gebeld met de vraag om dit te gaan vergoeden. De gemeente,
het Min. v Onderwijs, de leerplichtambtenaar, stichting V.I.B. enz. Immers wij als ouders hebben
al ik weet niet hoeveel zelf betaald. Steeds moeten wij kosten maken voor een falend onderwijs beleid.
Ieder kind heeft recht op passend onderwijs, heeft recht op een on-onderbroken ontwikkeling. Bij Bryan
is dat niet gebeurd hij heeft al jaren de pas in moeten houden, zijn ontwikkeling is wel onderbroken. En
wij zitten met de gebakken peren.
Met stichting V.I.B. gebeld en deze sturen mij de jurisprudentie van K. S uit
Amsterdam. Deze moeder heeft 2 jaar geleden een proces tegen de gemeente Amsterdam gewonnen
omdat haar kind een leerachterstand had op gelopen. Dus er zijn al precedenten!!!
Ik ga daarmee kijken of ik daar mijn voordeel mee kan doen.
Het gesprek met de leerplichtambtenaar, Mw Z., had als resultaat dat we evt. wel
een renteloze lening konden krijgen. Dit heb ik afgewezen. Dat wil ik absoluut niet.
Zij stelde verder voor om een gesprek aan te gaan met de school waar zij bij zou zijn,
om te kijken of daar nog iets extra’s gedaan kon worden. Zij heeft een afspraak gemaakt met Dhr. d K.
30 Mei 2000
Vanmorgen is dus dat gesprek geweest op het Hondsrug College, samen met de
leerplichtambtenaar, Mevr Z. en Dhr de K.
Juni 2000
Bryan heeft deze maand dus een gesprek gehad met de schoolpsycholoog. Heeft
volgens Bryan niet zo lang geduurd. Hij vond het niet vervelend. Volgens Mevr M.
die later ook nog belde omdat Bryan terug moest komen i.v.m. een werkstuk wat
onvoldoende zou zijn, zou ik zeker bericht krijgen van de psycholoog. Dit waarschijnlijk
nog voor de vakantie. Volgens Mevr. M. zou Bryan vlucht gedrag vertonen i.v.m. huiswerk
wat hij niet op tijd af had, of andere uitvluchten bedenken om onder iets uit te komen, bijv.
een computer crash. Dit is inderdaad een aantal keren voor gekomen door mijn schuld. Ik probeer
nog weleens iets uit en soms betekent dat dat er opnieuw geinstalleerd dient te worden.
Met het terug komen en het “verplicht” maken van een werkstuk op school moest hij laten zien
dat hij het wel kon. Oké, daar heb ik geen enkele moeite mee. Verder meldde ze nog dat na
de vakantie er extra begeleiding zou worden geboden in de vorm van een schrift waarin alle
huiswerk bij gehouden zou worden en Bryan dit alle dagen moest laten controleren. Hij zou hier,
was de verwachting van Mevr. M., wel gauw flauw van zijn.
Naar mijn idee gaat het niet zo zeer om ergens flauw van te zijn , maar meer om te leren hoe hij iets moet leren!
Ik heb aan het einde van de maand de knoop doorgehakt. Ik heb hem aangemeld
bij het huiswerkinstituut. We hebben tot nu toe nog steeds niets van de schoolpsycholoog gehoord.
Dan maar zelf betalen. Bryan mag worden
wat hij worden wil, of dat nu putjesschepper is of professor, dat kan me niet schelen. Ik wil
alleen maar een kind wat goed in zijn vel zit en gelukkig is met, en in zijn leven. En dat is hij nu duidelijk niet.
September 2000
Nog nooit iets gehoord van de schoolpsycholoog. Ook niet over extra begeleiding.
Bryan is de week nadat de school weer is begonnen, voor het eerst naar huiswerkinstituut gegaan.
Hij maakt daar zijn huiswerk en wat niet af is moet hij ‘s avonds thuis nog doen.
Met Dhr. B. van het huiswerkinstituut zijn verdere afspraken gemaakt, in samenspraak
met Bryan zelf. Hij moet nu alle “leerwerk” verplicht daar leren. Ook de “moeilijke” vakken
als wiskunde, (voor Bryan moeilijk) worden daar gemaakt en bestudeerd. Verder moet hij iedere dag
naast het H.W.I nog 1 uur per dag thuis aan zijn huiswerk. Dit volgens een door Bryan zelf
opgesteld rooster. In het weekend zijn dat 6 uur en ook nu moet hij noteren wanneer hij wat
heeft gedaan en hoeveel tijd hij daaraan besteed.
Bryan gaat absoluut niet met tegenzin er naar toe. Volgens Dhr. B. is hij ijverig, spontaan
en plichtsgetrouw maar ook chaotisch. Er zijn zeker nog vakken die beter kunnen/moeten.
Bryan zelf ervaart nu ook dat als hij op deze manier te werk gaat, dat zijn cijfers beter worden.
Hij krijgt er ook weer zin in, hij begint het weer leuk te vinden. En er zit een stijgende lijn in zijn resultaten.
27 november 2000
Vanavond is er een lezing georganiseerd door “Choochem”. Hier zullen Dhr. N. en Dhr. F. van het Hondsrug College
uitleg geven over het hoe en waarom van de VWO+ klas van deze scholen gemeenschap. Het is een héél positief verhaal.
Dhr. F. vertelde in zijn deel van de lezing dat als er kinderen waren met problemen, dat er
extra begeleiding kon worden ingeschakeld. Ik heb hem toen gevraagd wie dat dan moest aangeven of nodig vinden.
Het antwoord hier op was “de mentor”.
12 dec 2000
Vandaag een gesprek gehad met dhr. F. van het Hondsrug college. Aanwezig waren Mevr. M. en Mevr P.
Allereerst werd aan de hand van Bryan zijn testrapport kort aangehaald wat er allemaal
gepasseerd was in de afgelopen jaren. Men dacht dat Bryan om moeilijkheden op de "Vijverschool",
was veranderd naar "t Eenspan". Dit is dus niet waar. Alleen om de fusie en de belangrijkste reden
daarvan was dat 2 mnd voor de fusie werkelijk zou gaan plaatsvinden men wel had nagedacht over
leerlingen die zwak presteerden en hadden daar ook een prachtig plan voor op gesteld met allerlei
doelstellingen. Voor de beter presterende kinderen was niets, zelfs niet over nagedacht.
Ook de aanmelding op het Hondsrug College kwam even ter sprake en het verloop daarvan.
Verder heeft Mevr. M. met Bryan gesproken over het huiswerk instituut waarin Bryan had aan gegeven dat
hij het prettig vond omdat hij op deze manier een stok achter de deur had. Dit klopt ook wel maar
er wordt hem ook geleerd hoe hij structuur kan aanbrengen en wordt dat ook duidelijk gecontroleerd.
Ik heb aan gegeven dat die structuur wel nodig was omdat zijn werk van allerlei losse briefjes en
papiertjes aan elkaar hangt en hij daar geen overzicht meer op heeft.
Dec 2000
Vandaag een brief gekregen van Dhr. F. met een korte beschrijving van het gesprek op 12 dec jl.
Het geeft inderdaad in het kort weer wat er besproken is.zie brief
19 dec.
Ik heb aan Dhr. F. een brief gestuurd met een aanvulling van mijn kant. Daarbij heb ik dit dagboek ingesloten.
zie aanvulling
31 januari 2001
Tot op heden niets vernomen van Dhr. F.. Geen enkele reactie op mijn brief.
Heb nogmaals een briefje gestuurd met de vraag of hij het ontvangen heeft.
Feb 2001.
Dhr. F. belt en legt uit dat hij niet had begrepen dat hij op mijn brief moest reageren.
Hij had mijn brief wel ontvangen en gelezen. Ook mevr. M. had hij hem laten lezen. Als ik
problemen heb met het feit dat het gesprek met dhr de K. niet goed is verlopen moet ik dat
maar met hem uitpraten. Ik ben erg boos. Het geeft me het gevoel dat men mij dus alleen maar lastig vindt.
Maart 2001
We moeten helaas gaan afbouwen met het H.W.I. De kosten zijn niet meer op te brengen.
April 2001
Bryan heeft een briefje mee gekregen met een advies voor komend schooljaar.
Het is een VWO+3 advies geworden en ik moest daarvoor tekenen. Dit heb ik dus ook gedaan.
Juni 2001
Bryan belt mij op mijn werk en verteld dat hij waarschijnlijk niet overgaat.... hij is
een twijfel geval en moet eerst in een vergadering besproken worden. Hij schijnt 5 onvoldoendes te hebben?????
Ik weet echt niet waar die vandaan komen. Dat het op dit moment niet echt
geweldig ging wist ik wel maar zo slecht???
26 juni
Mevr. M. belt en geeft aan wat de leraren besloten hebben.
Sept 2001
Bryan is ziek, de 2e dag belt zijn mentor, mevr. L. Ze informeert naar hoe het nu gaat
met Bryan. Hij is dus ziek.
Okt 2001
Bryan is ziek thuis, nu belt mevr. P.. Bryan schijnt iets in te moeten leveren
bij een leraar omdat hij anders de les niet meer in mag. En of ik dat wel weet,
29 november 2001
Op 13 november staat er een boodschap van mevr. L. de mentor, op het antwoordapparaat.
Zij wil me graag spreken over Bryan maar trof me dus niet thuis en ze zou wel weer terug bellen.
Ik ben een aantal dagen in de buurt van de telefoon geweest maar ze heeft niet meer gebeld.
Wij zijn naar dat 10 min gesprek geweest op 29 november en na even wat over haar overbelaste arm te hebben
gekeuveld kwam het gesprek op onze zoon. Ze had gebeld zei ze en op mijn opmerking dat ik haar
had terug gebeld maar dat ze er op dat moment niet was antwoordde ze dat ze maar 3 dagen werkte.
Januari 2002
Nog nooit iets vernomen van een weekplanner.
Februari 2002.
Ook nu nog geen weekplanner
Maart 2002
Op 29 maart schrijf ik een klachtenbrief naar Dhr. T.B. met een afschrift naar
zie reactie afdeling onderwijs
Het blijft hierna stil tot 14 augustus. 2e reactie
zie reactie leerplichtambtenaar
Ondanks dat in de brief van Mw. Z. staat dat haar collega contact met ons op zal nemen
gebeurt dit echter niet. Hij is wel bij een gesprek op april, niet in overleg met ons
maar wel met de school.
April 2002
Bryan is al een week thuis met gescheurde enkelbanden, Mevr P. belt om te vragen wat er nu precies
is en wanneer hij weer naar school kan. Want ja hij staat er ook niet erg goed voor... ik wil
eigenlijk niet met haar over dit onderwerp praten zeg ik haar, in afwachting van de brieven. Zij
weet hier niets van en aan wie zijn die brieven dan geschreven? Nogmaals geef ik aan dit niet te
willen bespreken. Omdat ze blijft aandringen meldt ik dat deze brieven gestuurd zijn aan Dhr. T. B..
Dom genoeg laat ik me verleiden om er toch op in te gaan.
Ze vindt me te gedreven en ze informeert naar hoe mijn echtgenoot dit vindt.
Deze staat vierkant achter me, vertel ik haar. Misschien vinden nog meer mensen mij te gedreven? ,
is haar volgende vraag. Waar bemoeit ze zich mee!!!
8 april 2002
Bryan is weer naar school. De mentor wil een gesprek met hem. Dit zal morgen gebeuren.
9 april 2002
Bryan is helemaal over de rooie als hij instapt, de tranen staan in zijn ogen.
Op mijn vraag wat er is, vertelt hij mij het volgende.
Bij het aftekenen van de loopbrief, had mevr. P. gevraagd:”Zo, je moeder heeft een boze brief geschreven?”
Ik heb hem nog niet gelezen.. Bryan bevestigde dat er een brief was geschreven en dat hij hem had
gelezen en achter de inhoud staat. De enigste reactie hierop was :”Oh?”
Ik schrijf een 2e klachtenbrief aan de directeur dhr.t. B. en natuurlijk weer
afschriften aan alle andere
Vandaag een gesprek gehad op het Hondsrug College. Aanwezig waren Dhr B.,(directeur) Mevr P.(lerares Engels)
en dhr S, (leerplichtambtenaar)
Dhr. B. zegt dat er wel degelijk contact met ons is op genomen omtrent de rapport cijfers.
Dit is pertinent niet waar!! Ook wordt er gezegd dat mevr. L. in november tijdens het 10 min gesprek
niet had gezegd dat we ons geen zorgen hoefden te maken.... Verder heeft hij blijkbaar met sinterklaasfeest een
lootje van een klasgenoot getrokken en op de feestavond zelf was hij niet aanwezig waardoor dat kind dus
geen cadeautje had. Ik vroeg waarom wij dan niet wisten dat hij er niet geweest was. Maar daar konden
ze niet aan beginnen om daar allemaal achter aan te gaan. Tot op heden had dat kind dus nog nooit een
cadeautje gekregen. Ik wist niet wat ik hoorde want ik wist zeker dat het cadeautje WEL was gekocht.
Waarom zouden ze hem moeilijker werk geven als hij de basisstof niet goed beheerst. Bertus merkt op
dat hij voor Engels wel extra werk had gekregen en dat hij daar dus wel goed voorstond, ja was
de mening van school... maar dat vindt hij ook het leukste vak!
Ik heb gevraagd of Bryan ooit weleens was besproken met het CBO, hier bespreken ze 2x p.j.
problemen en probleem kinderen mee. Dat was niet bekent zei dhr. B.. Ik concludeer hieruit dat dat dus
niet is gebeurt.
Ik wil graag een time-out voor Bryan. De druk van het schoolse leren van de ketel halen en hem rust en tijd geven
om te herstellen. Dit is niet bespreekbaar.
Bryan moest maar laten zien dat hij het kon en zou dan overkunnen. Men haalde nog even aan
dat Bryan al reeds op de basisschool niet goed presteerde zonder dat hij duidelijk onderpresteerde.
Bovendien zou het wel interessanter kunnen zijn in leerjaar 4 want dan...... Ja, Dat horen we dus al
JAAAAARREEN. Maar daar is hij nog niet!
Dhr. S. heeft zich vrijwel niet met het gesprek bemoeid, hij heeft wel aantekeningen gemaakt.
Hij merkt op dat we er met communiceren vast wel uit kunnen komen. Het is alleen maar een
communicatie storing.
Na afloop buiten heeft hij nog wel even met ons gesproken. Hij vindt het geen leerplichtzaak
en zal zich er verder niet mee inlaten. Ik vind dat wel erg makkelijk want op het moment dat er
WEL een leerplichtzaak is zijn we alweer te laat. We hebben nooit meer iets van hem vernomen.
Ik heb Bryan direct ‘s avonds ondervraagd over dat sinterklaas gebeuren.. Hij had 2 feestjes
tegelijk gehad, school en werk en had van ons moeten kiezen. Hij heeft voor zijn werk gekozen.
Dat cadeautje had hij direct ‘s maandags aan het betreffende kind gegeven. Ik wilde weten wie dat
was geweest en heb zelf de betreffende jongen gebeld en gevraagd naar zijn sinterklaas cadeautje.
Dit klopte aldus M., direct ‘s maandags
daarna had hij het presentje ontvangen. Bryan heb ik direct de andere dag naar dhr. B. gestuurd om
dit te vertellen. Hij is daar Samen met M. geweest. Ik had de opdracht gegeven om dit getekend
op papier mee terug te brengen. Dit is niet gebeurt.
24 mei 2002
Vandaag weer een gesprek gehad, deze keer met mevr. L. en dhr. B.. Er werd geďnformeerd
naar hoe wij het eerste gesprek hadden ervaren. In principe vonden wij het redelijk positief, er is in
ieder geval geluisterd.... en dat is al heel wat.
Mevr L. begon wat rapport cijfers op te noemen en dhr. B. reageerde hierop dat het niet zo dramatisch was
als hij in het eerste gesprek had begrepen. Voor veel vakken zou een krappe voldoende mogelijk zijn, zeker
als hij werk op tijd inleverde en een openstaande inhaal rep voor wiskunde zou maken.
Dhr. B. benadrukte meerdere keren dat ze niet ‘alles’ kunnen. (Helaas is er naar mijn idee nog nooit iets geprobeerd.)
Het rapport van H. d V. is nog niet binnen, wel heb ik mijn eigen aantekeningen bij me en vertel wat ik
daarvan kwijt wil. In ieder geval dat er geen levensvreugde meer is en dat hij erg neurotisch is, beschadigd
is enz. Bertus zegt dat hij verkrampt is, met stroop omgeven.
Er wordt niet echt op gereageerd. Ik verdenk ze er zelfs van dat het ze niet interesseert.
Er wordt een nieuwe afspraak gemaakt voor vrijdag 21 juni.
21 juni 2002
Vanmiddag opnieuw een gesprek gehad met dhr. B. en mevr. L. We hebben het rapport
van H. d V. overhandigd en daar heeft men even vluchtig ingekeken. Verder is er niet op gereageerd.
Bryan moest 's maandag nog terug komen om werk af te maken cq in te leveren.
Afhankelijk daarvan zou ik op woensdag 26 juni worden
gebeld om te horen of hij al dan niet over zou gaan naar de derde klas. Mijn mobiele nummer is
zelfs genoteerd door B., voor het geval ik niet thuis zou zijn.
26 juni.
Ik ben de hele dag bij de telefoon gebleven maar er is NIET gebeld. Bryan
moest wel om 13.30 bij dhr. B. komen. Deze heeft Bryan verteld dat hij wel over ging maar
dat hij het volgende jaar beter zijn best moest doen! Dit was niet de afspraak IK zou gebeld worden,
mijn hele vrije dag er op zitten wachten!
November 2002
Er komt een telefoontje van mw. L. De cijfers zijn niet voldoende er zijn teveel onvoldoendes.
Er komt een 10 min. gesprek, maar als wij denken langer te willen spreken moeten we dat maar aangeven!
Bryan geeft deze maand tot onze grote schrik en angst, een aantal keren aan niet meer te weten hoe hij verder moest leven.
Hij schreeuwde het soms uit en kondigde aan binnenkort ergens uit of af te springen.....
6 December 2002
Vandaag staat er een berichtje op het antwoordapparaat. Dhr v. N. van het Hondsrug College
vraagt of ik hem even prive terug wil bellen. Dit heb ik gedaan, maar trof hem niet thuis.
9 december
Vanmiddag heb ik dhr v N. dan maar op school gebeld. Hij meldde dat het niet goed ging met Bryan
en wilde graag een gesprek met ons.
11 december 2002
Ik heb gebeld met CPS en gevraagd naar G. d B. Deze was niet aanwezig maar ze zou mij terug bellen.
Dit gebeurde ook binnen korte tijd. Ik heb haar uitgelegd wat het probleem was en dat
Bryan suicidale neigingen had. En dat we nu dus vastlopen. Zij kende Bryan van naam omdat er
vanuit school over hem gesproken was Dit is heel erg vreemd... de school heeft ons nooit gemeld
dat ze dit zouden doen of gedaan hadden. Ze hebben zeker geen toestemming gevraagd hiervoor.
Binnen een uur word ik gebeld door Dhr. vd S., sector directeur.
Deze wil dat we onmiddellijk op school zouden komen voor een gesprek.
Ik zeg dat dit niet kan. Mijn man is niet thuis. Er wordt afgesproken dat wij dan de
andere avond om 20.45 uur wel een gesprek zullen hebben met hem en Dhr. v N..
12 december 2002
Vanavond hebben we dus een gesprek gehad met dhr. vd S. en dhr. v. N.
We werden uitgenodigd om ons verhaal eerst eens te vertellen. Dit heb ik geweigerd, ik heb het al 100.000
keer verteld en ik heb er niks nieuws meer aan toe te voegen. Ze waren geschrokken van het telefoontje
van mw. d. B. over het feit dat Bryan suicidaal is.
Ondanks dat wij het gesprek behoorlijk sceptisch zijn in gegaan, bleek al snel dat men blijkbaar echt
probeerde om de problemen te bespreken en liet men blijken wel degelijk serieus te zijn op dit moment.
Men had zorgvuldig het dossier bestudeerd en een groot aantal vragen op geschreven.
Deze vragen hebben we zo goed mogelijk beantwoord.
Ook zijn er een aantal mogelijke oplossingen bedacht en door gesproken. Uiteindelijk
bleven daar een aantal van over die de moeite waard zouden kunnen zijn.
Voorlopig dus een begin.
Januari 2003
Bryan heeft een aantal gesprekken met dhr. v. N. gehad. Heeft ook op moeten schrijven wat hij vond
van school en de diverse vakken.
Door deze persoon worden wij uitgenodigd voor een gesprek op school. Dit vindt plaats op vrijdag 24 januari jl.
Dhr. M vindt dat gezien het feit dat Bryan niet wil, voor hen alles ophoudt. Ze gaan de begeleiding van onze zoon
stopzetten. Dit alles op een toon die van absolute minachting spreekt naar ons, maar zeker ook naar Bryan
Thuis gekomen vragen we Bryan naar de gemaakte afspraken mbt webquest voor Engels. De docent had dit met hem
en nog een jongen besproken (niet met twee!! dus zoals dhr. v. N stelt) Hij wilde dit eerst zelf bekijken
en zou daar dan op terug komen. Ondertussen hadden deze beide jongens een andere opdracht gekregen,
een werkstuk in het Engels. Hiervoor konden ze tijdens de les in het computerlokaal gaan werken en evt gebruik maken
van het internet. Dit was juist woensdag jl gestart, dus ze hadden daar nu 1 les aan kunnen besteden...
Hoezo teleurgesteld??????????????????????????
27 januari
Er komt een brief Zie brief
Als wij niet over de begeleiding van Bryan willen praten , wat hebben we dan al die jaren
wel gedaan??? Ik begrijp hier niets van.
Ik schrijf een brief terug. Immers de begeleiding zou worden stopgezet. Dan
heeft verder praten geen nut meer. zie reactie
28 januari
Vandaag geprobeert om telefonisch een afspraak te maken met de wethouder van onderwijs.
29 januari
Er is om 10.30 nog niet gebeld. Ik bel nog maar eens zelf. Weer wordt er gezegd dat
ze hem zou vragen en dat ik dan word gebeld.
Nooit meer iets gehoord.
5 februari
De leerplichtambtenaar dhr. S. staat vanmiddag onaangekondigd voor de deur.
Hij informeert of ik tijd heb. Dat heb ik niet (ik heb rond dit tijdstip een interview
gepland staan met een journaliste) en ik zeg dat hij niet binnen mag komen.
6 februari
Men wil ons geen schriftelijk handelingsplan doen toekomen. En de
leerplichtambtenaar wordt ingeschakeld, Bryan volgt nu geen onderwijs.
Volgens ons volgt ie dat al jaren niet. Heeft nooit iemand zich druk om
gemaakt.
10 februari
Ik word gebeld door het Min. van OCW. Mevr. H. bespreekt met mij de problemen.
Zij zal ook het Hondsrug College nog bellen. Haar contact persoon daar is dhr. M.
13 februari
Ook nu schrijf ik een brief terug. Blijkbaar worden de termen "handelingsplan" en
"begeleidingsvoorstel" door elkaar gebruikt en heb ik het niet goed begrepen.
15 februari
Vandaag word ik gebeld door de GGD Jeugdzorg in Emmen. Het telefoontje overvalt me.
19 februari
Vandaag ben ik om 13.00 uur uitgenodigd voor een gesprek met Mw. H. lid 2e kamer voor de PvdA. Door onverwachte
omstandigheden werd haar plaats ingenomen door een collega 2e kamerlid Mw. J. S.
20 februari
Wederom schrijft men ons dat er geen begeleidingsvoorstel op schrift wordt gezet.
Bovendien kan er alleen nog met elkaar gesproken worden als er sprake is van
wederzijds respect.geen schriftelijk begeleidings voorstel Ik kan alleen
maar blij zijn dat men de hand eens in eigen boezem steekt.
24 februari
Dit schrijf ik ze uiteraard natuurlijk ook.
hand in eigen boezem
Wij gaan de leerplicht schriftelijk verzoeken om te bemiddelen.
27 februari
Ik krijg van deze brief een ontvangstbevestiging. Niet van dhr. S. zelf maar nu van een
gemeentesecretaris. Hij schrijft bovendien dat als ik nadere inlichtingen wil
over mijn brief ik een tel. nummer kan bellen.
10 maart
We ontvangen weer een brief van het Hondsrug College. Men stelt voor om een gesprek met
elkaar aan te gaan. Zie brief Men denkt dit te gaan
doen met ons als ouders tegen 4! personenen die allen met school te maken hebben.
nl. 2 directeuren, een afdelingsleider en de leerplichtambtenaar! Blijkbaar
hebben zij al wel contact gehad met deze persoon. Wij hebben echter tot op heden van de leerplicht
ambtenaar niets gehoord op ons verzoek van 24 februari jl.
.
Dit gesprek kunnen wij om verschillende redenen niet op 17 maart aangaan.Ten eerste is
daar de tijd."s middags om 14.00 uur! Weer moet Bertus dan een hele middag onbetaald verlof nemen!
Bovendien is zijn werkgever absoluut niet blij met de frequentie van vrij "moeten" hebben..!
En dan het feit dat we tegenover 4 personen "mogen "verschijnen. De balans in dat gesprek is mi niet
evenwicht. Bovendien geeft de aanwezigheid van de leerplichtambtenaar ons niet het idee dat
deze onpartijdig is. De afspraak is in overleg met school gemaakt, niet met ons.
12 maart
Wij schrijven daarop dan een brief terug dat wij altijd bereid zijn een
gesprek aan te gaan, maar niet op deze manier en niet op deze voorwaarden.
zie antwoord Bovendien vragen wij om een onafhankelijke tussenpersoon.
Een persoon die het gesprek zal leiden.
13 maart
Vanmiddag werd ik gebeld door de leerplichtambtenaar. Hij belde naar aanleiding
van mijn brief waarin ik vroeg om bemiddeling voor een begeleidingsvoorstel op schrift.
21 maart
Vandaag lag er een briefje in de bus van de postbode. Hij had een aangetekende brief
aangeboden maar ons niet thuis getroffen. Ik kan de brief as. maandag na 14.00 uur ophalen.
Ik zag dat de brief afkomstig was van het Hondsrug College. Na veel moeite en navragen,
heb ik uiteindelijk de brief om 16.00 uur opgehaald bij het business point.
De brief is deze keer afkomstig van de centrale directie.
Wij hebben met het plaatsen van ons verhaal op het internet de "grens" overschreden, en hebben wij
mensen beschadigd vindt hij. Nergens lees ik, ook in de vorige brieven niet,
dat diezelfde bezorgdheid ook voor onze zoon geldt.
Men wil dat wij vóór 26 maart aangeven of wij nog toekomst zien voor onze zoon op het
Hondsrug College.
Ik ben bang dat we die limiet niet kunnen halen.
28 maart
Wij schrijven een brief terug.antwoord
5 april
Vandaag ontvangen we weer een brief, men stelt voor om met elkaar in gesprek te gaan. Ditmaal met
2 heren van het Hondsrug College en een persoon die zal notuleren.
Er worden een aantal punten genoemd die in dat gesprek aan de orde zullen komen.
Een punt zal zeker zijn of er nog vertrouwen is in het Hondsrug College, maar ook zo laat men weten
zal het gaan over deze site. Vooral het zonder toestemming publiceren van hun brieven.
6 april
Ik schrijf een brief terug dat wij altijd bereid zijn voor een gesprek, en noem een 3-tal data met
verschillende uren.
Ik zal de brieven verwijderen, niet omdat ik vind dat het niet kan, maar wel om onze goede wil te laten zien.
9 april
Wij krijgen een mailtje en worden daarin uitgenodigd voor een gesprek op maandag 14 april as.
24 april
We hebben dus maandag 14 april jl. een gesprek gehad met dhr vd S en dhr.d G. Een medewerker van de
afd. administratie heeft het gesprek genotuleerd.
Ondanks dat zeker ik, Petra, er erg tegenop zag is het gesprek op zich in een redelijke sfeer gevoerd.
Bertus heeft duidelijk naar voren gebracht dat de communicatie naar en met ouders veel te wensen overliet, maar dat
ook zeker de interne communicatie absoluut onvoldoende was. Men weet van elkaar absoluut niet wat men doet.
En wat er wordt afgesproken is al helemaal nooit meer ergens terug te vinden.
Ook nu kan men ons niet vertellen wie Bryan zijn naam heeft genoemd aan mevr. d B. van het CPS. Het komt in ieder
geval nergens in zijn dossier voor.
Ik herhaal de afspraken van december en vraag aan dhr. vd S of het klopt dat deze zijn gemaakt. Hij beaamt dat.
Maar, zegt hij, hij is teleurgesteld in Bryan. Hij had in januari een afspraak met hem gemaakt en Bryan
was deze niet nagekomen.
Ik denk dat veel ouders van HB kinderen op een verkeerd spoor worden gezet omdat het Hondsrug College
behoorlijk aan de weg timmert met hun HB-beleid. Juist die ouders waarvan de kinderen al problemen hebben,
kunnen door de informatie die wordt verstrekt door het Hondsrug College een hoge verwachting hebben.
Men zegt dat er binnen de school over na wordt gedacht hoe men dit kan voorkomen.
Men vraagt of er nog contacten zijn tussen de klasgenoten en Bryan. Nee dus, maar niet alleen de leerlingen
zoeken geen contact, (Bryan trouwens ook niet met hen) ook van de mentor heeft hij nog nooit iets gehoord.
Ondanks dat men stelt met zeer betrokken docenten te werken in het plus team. Het zal zo zijn maar.....
bij betrokken zijn stellen wij ons iets anders voor.
Men concludeert dat Bryan om goed te kunnen presteren eigenlijk individueel onderwijs zou moeten hebben.
Ook gezien het feit dat hij het heerlijk vond op de basisschool met zijn eigen weektaak te werken zou
dat "bewijzen" volgens de beide heren.
Vervolgens wordt er ook nog gesproken over de voorgestelde time-out door de psychiater. We
moeten er rekening mee houden dat deze time-out misschien wel een jaar nodig zou kunnen zijn.
Ook deze web-site was onderwerp van gesprek. Men vindt het niet leuk. Men had een jurist
ernaar laten kijken en deze dacht dat er wel een zaak van te maken was. Ik heb hem ook door een
advocaat laten bekijken en deze vindt dat er niets geschreven staat wat niet kan. Er is al
jurisprudentie over te vinden op het web, zolang ik geen grove leugens vertel kan dit. En ik lieg geen letter!
Verder zijn er door ons verschillende zaken nogmaals aangehaald die ook al eerder aangegeven zijn.
zoals de "zeurende ouders" en meer van dat soort zaken.
Met het oog op de naderende vakantie werd aan de notulist gevraagd of het gespreksverslag
nog voor de vakantie verstuurd zou kunnen worden. Deze bevestigde dat. De school en wij
konden dan daarop nog opmerkingen cq aanvullingen maken.
8 mei
Gisteren hebben wij het verslag van het gesprek op 14 april jl ontvangen. Door de paasvakantie heeft het langer
geduurd.
Helaas kan ik u het verslag niet op de site laten lezen.
Het geeft weer wat er besproken is en dat heb ik hierboven al beschreven. We hebben nu
dus de bevestiging dat zij het niet kunnen.
Men vindt dat Bryan zelf de situatie blokkeerde door een afspraak met hen niet na te
komen. De problematiek wordt als volgt samengevat:
De heer vd S stelt vast dat de problemen waarmee Bryan te kampen heeft niet
in hun schoolsituatie aan te pakken zijn; het Hondsrug College kan het gevraagde
onderwijsaanbod niet leveren. Bryan heeft eigenlijk een soort individueel traject nodig.
Het Hondsrug College kan geen individueel onderwijstraject aanbieden; ook in VWO+
blijft het een groepsproces.
Nav. deze constatering heb ik vervolgens weer contact gezocht met het Min. Oc&W,
de Onderwijsinspectie, de Onderwijsraad, het CPS, Plato, diverse mensen in de politiek etc.
Graag wilde ik van hen horen wat er nu nog mogelijk was voor mijn "leerplichtige" zoon.
Van een aantal heb ik wel reactie's gehad, van anderen helemaal niets.
Wij moeten toch maar vooral veel begrip opbrengen voor de mogelijkheden binnen de scholen.
Zeker voor kinderen die "individueel" onderwijs moeten hebben zijn er geen mogelijkheden binnen
de scholen zelfs niet als ze plusklassen hebben.
Verder raadt ze ons aan een school te zoeken die de mogelijkheid heeft
voor een individueel traject! Dit zou kunnen betekenen dat hij ook wel
naar een VMBO school kan evt met een praktijk opleiding. Ja, en dan hoort volgend
jaar mijn kind bij de groep VMBO'ers die vervroegd de school verlaten???????
Bryan zelf zal moeten aangeven wat hij wil. Nu opeens dan wel??????
Jaren heeft hij gevraagd om extra werk, toen moest hij zijn mond houden en zich aanpassen.
Nu het misloopt en niemand meer weet hoe we verder moeten nu moet hij het maar zeggen?????
Plato, ook een instelling met een miljoen subsidie houdt zich lekker stil. Er valt aan mijn zoon
blijkbaar geen eer te behalen. Waar wordt in vredesnaam al die subsisie voor gebruikt?
Het Ministerie van OC&W laat ons fijntjes weten dat onze zoon leerplichtig is en dat
hij ingeschreven dient te staan op een reguliere VO school. Mochten er problemen zijn met
de school dan is de leerplicht ambtenaar de aangewezen persoon om met ons de
mogelijkheden te bekijken.
Ook vermeldt men even dat volwassenen onderwijs niet kan gezien zijn leeftijd. Daarvoor moet
hij 18 jaar zijn. Wat we intussen moeten wordt niet gemeld.
Ik krijg een documentje over de leerplicht meegestuurd. Deze had ik al.
12 mei
Vandaag heb ik via mail de LPA verzocht contact met mij op te nemen. Hij heeft dit ook onmiddelijk gedaan.
Wij hebben telefonisch met elkaar gesproken en ik heb hem daarin onderandere meegedeeld dat ik
serieus denk over een klacht tegen hem. Natuurlijk vindt hij dat niet terecht omdat
hij vindt dat hij zijn werk gedaan heeft. Daar verschillen we dus enorm van mening over.
Ik heb de school een brief gestuurd met diverse aanvullingen op het verslag.
Zie aanvullingen
14 mei
De LPA stond keurig op tijd voor de deur. Direct toen ik hem aan zag komen schoot ik finaal in de
stress... ondanks dat ik me voorgenomen had om rustig te blijven is me dat helaas niet gelukt.
Als hij wil vertrekken lees ik hem het gedichtje voor dat Bryan in groep 7 in de lessen van humanistisch vormings
onderwijs geschreven heeft. Hij schrijft daarin hoe hij zich voelt, hoe eenzaam hij is en
wat voor verdriet hij heeft. Lees Chagerijnig
31 mei
De aanvullingen op het gespreksverslag van 14 april zijn nu alweer ruim 2 weken (bijna 3!!) geleden verstuurd.
Tot op heden heb ik geen bijgewerkt verslag gekregen. Ik weet officieel niet eens of mijn
aanvullingen ontvangen zijn.
10 juni
Helaas.... nog geen nieuw gespreksverslag....
Het voortgezet onderwijs
Er komt geen einde aan....
Februari 1999
Jaar 1
September 1999
Maar niemand is bereidt om deze kosten voor zijn rekening te nemen.
En ik wil al helemaal niet meer te horen krijgen dat ik de boosdoener ben. Ik heb vaak genoeg
aan gegeven dat het zo niet goed gaat.
Lang heeft het niet geduurd, een half
uurtje waarin 4x de telefoon ging en aangenomen werd en 2x iemand met zijn hoofd om
de hoek van de deur kwam. Ik ben aangehoord en er is afgesproken dat de
schoolpsycholoog een gesprek met Bryan zou hebben. Verdere stappen richting Huiswerk
begeleiding zal afhangen van de bevindingen van deze persoon. Verder bestond er
binnen de school ook de mogelijkheid om extra huiswerk begeleiding te geven. Gedacht werd
aan bijv. iedere dag na schooltijd een uur.
Er was echter niet duidelijk wie dat zou gaan doen.
De leerplichtambtenaar heeft onder aan de trap afscheid van me genomen en vervolgens
hebben we nooit meer iets van haar gehoord!!!
Jaar 2
Vaak heeft hij op school onder de lessen ook al het een en ander gedaan, maar in het “maak” huiswerk
zit het probleem ook niet echt. Dit was altijd min of meer wel af. Het “leren” leren is eigenlijk
zijn grootste probleem. Hij denkt gewoon dat als hij 1x iets heeft gelezen dat hij dan ook alles
weet wat er staat, zo heeft hij het immers altijd gedaan. En als je al 10 minuten geleerd hebt, dan ben
je al wel heeeel lang bezig.
Alle cijfers worden bijgehouden op een lijst zodat er een duidelijk beeld ontstaat over de vorderingen.
Belangrijker dan de cijfers is wel het feit dat er regelmaat gebracht moet worden in het plannen
en maken van huiswerk. En dat hij niet bijvoorbeeld een uur van te voren nog een repetitie moet
leren, zoals hij gewend was te doen.
Na afloop heb ik een gesprekje gehad met Dhr N., waarin ik heb aan gegeven dat het weliswaar
een heel positief verhaal is, maar dat wij toch "lichtelijk" teleurgesteld zijn als ouders. Dat er ondanks
alle toezeggingen niet erg veel gebeurd aan de begeleiding van Bryan. En dat wij om die reden het H.W.I.
in hebben geschakeld. Beter kon ik even spreken met Dhr. F. was zijn conclusie, deze had de 2e klassen
onder zijn hoede. Ook deze persoon heb ik verteld dat wij "licht" teleurgesteld zijn. Hij wist niets
van de zaak af en kon eigenlijk hier niet goed op antwoorden. Afgesproken werd dat hij zich zou
gaan verdiepen in de zaak. Hij zou daar in ieder geval op terug komen.
Er werd een sprong in de tijd gemaakt van af de aanmelding naar de laatste weken van het 1e schooljaar.
Mevr. M. legde nog even uit waarom zij Bryan terug heeft laten komen om een extra werkstuk te
maken omdat de andere onvoldoende was. Bryan maakt graag gebruik van "grote Titels" en boekentaal
maar dat is het dan eigenlijk wel. Hij diept niet genoeg uit. Ook mevr. P. vond dat Bryan graag
liet weten dat hij klaar was of aan iets anders toe terwijl het werk wat hij gemaakt had niet voldoende
was. Zij vond dat hij zich zelf overschatte.
Het "zombie" gedrag van afgelopen zomer kwam ter sprake. Hij is toen dus door de
schoolpsycholoog gezien. De bevindingen van deze persoon zijn mij ooit wel mondeling
medegedeeld door Mevr. M. maar ik heb daar nooit een schriftelijke bevestiging van ontvangen.
Deze was er dus wel en werd mij als een kopie overhandigd door dhr. F.. Dat ik deze brief nooit
heb ontvangen was niet zoals het hoorde volgens hem. Ook Mevr M. had hem nooit gehad. De bevindingen
waren dat zijn werkhouding dus normaal was en geen reden tot bezorgdheid gaf. De kopie mocht ik houden.
Men vind dat het H.W.I toch niet de goede oplossing is want stelt men:"Hij moet het zelf kunnen".
Men heeft de indruk dat Bryan de grote werkdruk niet aankan, ik denk dat dit niet waar is. Juist
als hij “hard” moet werken kan hij veel. Kijk maar naar de versnelling van “6 naar 7", hij moest
geremd worden omdat ze hem anders niets meer konden laten doen tot aan de overgang in januari, kijk maar
naar het H.W.I. als de werkdruk dus wordt opgevoerd levert hij beter werk af!
Men vond dat ik me te druk maakte, teveel zorgen had. Maar als ik me geen zorgen had
gemaakt, had niemand dat gedaan. Ik vind ook niet dat deze opmerking terecht is. Of
misschien waren we wel teleurgesteld omdat Bryan niet aan onze verwachtingen voldeed??
Ach ja, het bekende patroon. De schuld van je afschuiven richting ouders of zoals
H. v O. altijd zegt:”ouders met een Dik Trom-metje”
Na de vergadering zou er gebeld worden.
Zijn werk is zeker de laatste maanden onvoldoende en er zijn 5 vijven. Hij is op alles achteruit gegaan.
Het voorstel is als volgt: of 2 VWO+ nog een keer overdoen of naar Atheneum3. Men is er
van overtuigd dat hij het in zich heeft maar hij kan niet ordenen en geen structuur aan
brengen en dat zou komen omdat hij zo jong is.
Hij is inderdaad jong maar dat is dus niet de reden waarom hij dat niet kan. Dit vertel ik haar dan ook.
Een andere reden die zij gaf om hem nog een jaar over te laten doen is het feit dat
wij: “er zoveel moeite en energie en kosten in
hebben gestoken...” Nou ja zeg, sorry maar dat mag wat mij betreft dus nooit een reden zijn. Ik
geef ook aan dat HAVO in ieder geval geen optie is omdat dat het probleem niet oplost. Zij is dat
met me eens.
Ik geef aan dat ik dit eerst met Bertus moet bespreken.
Ook merk ik op dat ik bang ben dat vakken waar hij goed voor staat dus nu voor
verveling gaan zorgen. Hier hoef ik niet bang voor te zijn, omdat dat bekend is en er een
mouw aan gepast kan worden door hem niet alle lessen te laten volgen. En in de plaats daarvan
andere stof/vakken te laten doen. Ze zou vanavond weer bellen zodat ik het kan bespreken.
Dat doet ze dus ook en ik deel haar mede dat wij, ook Bryan, hier mee instemmen.
Nogmaals benadruk ik dat er gewaakt moet worden voor verveling. Maar men weet hier alles van en zal dat voorkomen.
Jaar 2 (2e keer)
Verder wil ze weten hoe het nu in het algemeen met hem gaat, ik
vertel haar dat het niet echt goed gaat met hem, dat hij wel vind dat hij in een leuke
klas zit maar dat hij de kinderen wel onvolwassen vindt. Zij vindt dat hij wel goed in deze
klas zit.
Verder komt ter sprake dat hij de afgelopen vakantie niet een erg prettig gedrag heeft
vertoond, erg ontevreden met zichzelf en iedereen. Ook de "oude" problemen staken weer de kop op.
Ik heb haar dit verteld maar erbij verteld dat dit dus nu absoluut onder ons moest blijven en dat dit
niet op school meer mocht worden besproken. Ik voel aan het gesprek dat dit niet is wat ze wil
horen. Ze beëindigd het gesprek met de mededeling dat ze geen tijd (meer ) heeft.
Er start geen extra begeleiding en geen extra werk
Nee dat weet ik dus niet . Navraag bij Bryan gedaan en deze bevestigd dat. Hij zegt ook
het al af te hebben zodat het gewoon in geleverd kan worden aan het begin van de volgende les.
2 weken later ( op 27 november) belde ze wel en wederom laat ze op het antwoordapparaat een boodschap achter,
ze wil ons spreken. Ze verwachtte ons op de rapport bespreking het zgn 10 min gesprek.
Deze zou plaats vinden op 29 november. Ik heb geprobeerd om die avond zelf in contact met haar te komen
door haar ‘s avonds thuis te bellen. Dit heb ik twee keer geprobeerd maar ze was niet aanwezig. Ze heeft ook
daarna niet meer gebeld.
Ik heb mijn zorgen geuit omtrent de slechte werkhouding die hij heeft en dat onze angst is dat als dit
zo door gaat wij straks met een schoolverlater zitten die geen diploma heeft. Zij wilde daar nauwelijks
iets van horen, ik maakte me teveel zorgen het kwam allemaal wel goed. Ze informeerde nog naar de tijd die
hij besteedde aan zijn huiswerk en ik gaf aan dat we dan over minuten per dag moesten spreken. Dat was
ook volgens haar niet voldoende. Ze stelde voor om met hem een weekplanner te laten maken en met hem daar
mee te gaan werken.
Hij zat in een leuke sociale klas en hij hoorde goed bij deze groep leeftijds genoten,
“vorig jaar hoorde hij er echt niet bij”, wat raar dat ik dit nog NOOIT eerder heb gehoord!!
Ik voelde heel duidelijk het onderliggende verwijt, dat hij dus nooit versneld had moeten worden.
Ik heb aangegeven dat we echt te maken hebben met een onderpresteerder, en dat dit juist de
klassieke voorbeelden zijn van een onderpresteerder. Ze luisterde niet of nauwelijks, ik irriteerde haar duidelijk.
De zoemer ging ten teken dat er 10 minuten om waren en ook al was ik nog aan het woord ze stond op, deed
de deur open en we werden letterlijk naar buiten geduwd.
Ik was helemaal perplex...
De vrijdag voordat de voorjaarsvakantie zal ingaan komt Bryan zoals gewoonlijk, met hangende
schouders en sloffend als een oude man naar beneden. (Zo gaat hij alle morgens de deur uit.) Hij kijkt
me aan en begint te huilen. Op mijn vraag wat er is komt het hoge woord eruit. Letterlijk zegt
hij:” ik kan de moed niet meer opbrengen om daar weer 7 uur te moeten zitten” Ik besluit om hem thuis te laten.
Even rust.
Die week bespreek ik nog met hem hoe het nu verder zal moeten gaan. Hij weet het ook niet..
Samen bespreken we dat hij na de vakantie met de mentor zal gaan praten en daarin aan zal geven
dat hij zich verveelt en niet weet wat te doen
Wat verwachten we dan van school? Moet zij haar collega's vragen om hem extra werk te geven als
hij het normale werk onvoldoende maakt?
Ja dat lijkt me wel, duidelijk is dat de cijfers nu slechter
zijn dan vorig jaar en geeft hij aan het soms niet meer te zien zitten. Ze hebben een klas vol
hoogbegaafde kinderen zegt ze, die geen last hebben, dit is natuurlijk niet waar..
er zullen zeker meer hoogbegaafde kinderen zitten maar zeker geen klas vol.
Immers met een iq vanaf 120 mag je deelnemen aan het project, maar vanaf 130 spreekt
men van hoogbegaafd. Dat zou ze mi toch moeten weten. Evenals het feit dat onderpresteerders
juist baat hebben bij extra/ander werk. Er is nog een kind met een “loopbrief”.
Ze had dit kind gevraagd hoe het nu ging en deze had aan gegeven dat hij nu WEL wat deed, die
loopbrief deed het goed, maar ook de ouders hadden hem stevig aan gepakt!! Is dit een steek onder
water? Als we hem maar stevig aanpakken dan gaat het vanzelf beter?????
Ik merk op dat school de situatie blijkbaar niet zo ernstig vind er is immers geen uitnodiging
voor een gespek nav het rapport, zij vind dat wij zelf dit wel hadden kunnen aanvragen. Ik vertel
haar dat nadat we in nov. de deur zijn uit gezet dit niet meer te zien zitten.
Ook nu geef ik weer aan dat hij onderpresteerd en dat we dit hebben zien aankomen.
Mevr. P. stelt vast dat ik niet bij haar geweest ben om dit te bespreken. Ze vergeet nu dat ik al bij
verschillende mensen ben geweest waaronder ook een gesprek in dec 2000 waar zij bij was en dat ook daar
niets is uit gekomen.
Mischien zitten we Bryan wel teveel op zijn nek en gooit hij daarom zijn kont tegen de krib,
om zijn ouders dwars te zitten. Misschien moeten we hem eens loslaten en ons niet zo’n zorgen
maken.
Afstand nemen was beter voor mijzelf en bovendien moest ik misschien maar stoppen met
mijn verenigings werk bij Pharos, dat kon niet goed zijn deze betrokkenheid. Ik zat er teveel in.
En dat je een dossier bijhoudt van alles wat er gebeurt of notities maakt van wat er gezegd wordt vond ze
heel gek...
Ik vertel haar dat het me absoluut niet interesseert wat zij daarvan vindt.
Hij had dus een gesprek met de mentor gehad, hoe hij het op school vond, had ze gevraagd.
Het antwoord was saai en hij verveelde zich. Hij had alles al een keer gehad en kon zich er
niet meer toe zetten om het nogmaals te doen. Hij heeft gezegd dat er beloofd was dat er extra
werk zou komen, maar dat dat niet was gebeurt. Dat extra werk was absoluut niet aan de orde, eerst het gewone werk,
stelde de mentor. "Oh je weet dus alles al"??? had ze gevraagd. Dan ga je op 23 mei maar 15 minuten
voor de klas in het duits de derde naamval maar uitleggen.
Zij vond hem ongeinteresseert en zijn lichaamstaal sprak boekdelen. Hij moest dat eerst maar
eens aan passen. Bovendien moest eerst het gewone werk maar eens gemaakt worden voor er iets extra’s kan.
Er werd ook geinformeert naar zijn weekend baantje, wat deed hij daar dan? Rozen knippen en klussen???
Dat was OOK saai, dus dan moest die daar ook maar mee stoppen.
En dat hij thuis was geweest met zijn enkel was ook niet goed. Hij had gewoon op school
kunnen komen want hij kon niets missen. (nou ja zeg.. )
Bryan vond dat alles wat hij zei, zo gedraaid werd dat het uiteindelijk allemaal zijn eigen
schuld was. Het lag in ieder geval niet aan de school.Hij schrijft daarover zelf het volgende.
Bryan schrijft
zie klachtenbrief 2
Er worden excuses aan geboden door dhr. B. omdat er dingen beloofd zijn en niet na
gekomen. Mevr P. biedt haar excuses aan over het feit dat zij de vraag stelde over wat mijn man
hier allemaal wel niet van vond. Zij was daarmee over de schreef gegaan zoals ze zelf zei.
De excuses zijn aanvaard. Men stelt dat wij te hoog gespannen verwachtingen hebben en hebben gehad.
Nou ja zeg.....wij houden vol dat zij dat wel degelijk gezegd heeft!
Bryan heeft werk niet in geleverd en daardoor een 1 gekregen en is absoluut ongeďnteresseerd. Zijn
houding is niet goed hij is ongemotiveerd en moet steeds achter de broek aan worden gezeten om werk in
te leveren. Hier kan ik me wel iets bij voorstellen.
Ik zal dit navragen bij Bryan.
Nu blijkt ook dat hij vorig jaar niet is blijven zitten om de 5 vijven maar omdat hij niet goed in
de groep zat en sociaal Emotioneel Zwak was.
Zitten blijven was bijna nooit een optie het is door of afstromen.! Wij hebben nooit geweten dat
hij op die gronden was blijven zitten, we waren daar ook nooit mee akkoord gegaan! Want het klopt gewoon niet.
Ik stelde voor of er misschien in overleg met de inspectie een soepeler overgangs norm
gehanteerd zou kunnen worden. Nee, dat was niet het beleid, aldus dhr. B. PUNT.
Hij heeft er wel om gevraagd maar nooit gekregen.
Dhr. B. vraagt mij of ik nog brieven had geschreven naar
de diverse instanties om aan te geven dat we in gesprek zijn. Ik vertel dit niet te hebben gedaan omdat
er nog steeds geen oplossing is en wij nog steeds alle hulp kunnen gebruiken. Hij vindt dit niet. En vraagt
om alsnog die instanties te schrijven. Ik heb gezegd daarover na te willen denken maar geen ja en geen nee te zeggen.
Hij vindt dat de school aangeklaagd wordt hierdoor en dat is niet terecht vindt hij.
Er zijn geen nieuwe zaken besproken. Het gesprek kwam nog even op het feit dat we ons als zeurders
bestempeld voelden. Waarop dhr. B. zijn ogen dramatisch
naar het plafond richtte en zei:" ja , dan denken we bij ons zelf, daar komen ze weer"!!
Voor ons was dat allang heel duidelijk voelbaar.
Jaar 3
Het geeft veel spanning binnen ons gezin, niemand weet meer wat we nu nog moeten of kunnen...en
iedereen is zo ongeveer aan het eind van zijn latijn.
Ik ben boos en wil eigenlijk niet meer.Maar ik stelde voor om dat in de 2e week van januari te doen.
Hij vindt dit wel laat...
Omdat wij alleen ‘s avond kunnen en dat voor hem niet kan omdat school dan "dicht" is,
vraag ik hem of hij een oplossing had voor Bryan. Nee, was het antwoord. Een gesprek
leek mij om die reden dan ook absoluut niet zinvol. Want wij weten het ook niet meer.Hebben ook geen oplossing meer.
Hij geeft aan dat Bryan in overleg met ons is bevorderd naar klas 3.
Ik vertel hem dat dit niet klopt. Ik ZOU worden gebeld, maar DAT is niet gebeurt.
Hij zou kontakt opnemen met Dhr. vd S., sector directeur, om Bryan af te laten stromen.
Zij geeft wat tips over de wet REA (reintergratie arbeidsongeschikten) en heeft een
telefoonnummer van een Psycholoog in Lelystad/Almere dat wij dat niet meer kunnen betalen is ons probleem.
Zij neemt daarna contact op met de school.
Van te voren had ik met Bertus afgesproken dat we op zouden stappen als het gesprek ons niet beviel.
We hebben dan ook onze jas aan gehouden, ondanks het aanbod om hem uit te doen.
Even vroeg men zich toch nog af of de problemen misschien niet bij ons thuis lagen.
Ons antwoord was dat de ontwikkelings psycholoog in mei daarover heel duidelijk
was geweest. De problemen lagen op school en niet bij ons!
Voor het eerst hebben we met een echt goed gevoel de school verlaten. Zou het dan toch nog goed komen?
In januari komt er een derde persoon bij, een afdelingsleider Dhr. M. Deze stelt dat Bryan eerst maar eens moet laten zien
dat hij wil en kan. Bij thuiskomst is Bryan helemaal over de rooie over deze opmerking.
Aanwezig zijn dhr.v. N, dhr. M en wij samen, de ouders. Men spreekt om de beurt hun teleurstelling uit over het
feit dat Bryan nog steeds niet presteert.
Hij heeft wederom niet laten zien van goede wil te zijn. Heeft
werk geweigerd maar ook van het afgesproken werk voor Engels, was niets terecht gekomen. Ik heb gevraagd of
Bryan wist waar, wanneer, hoe etc, die lessen gemaakt of gevolgd moesten gaan worden. Dat wisten ze niet.
Er waren daar volgens dhr v. N nog twee leerlingen uit Bryan zijn klas voor gevraagd, maar op mijn vraag
of die het dan wel hadden gedaan wist men ook geen antwoord. Wel vertelde men ons dat de docent Engeld erg enthousiast
was geweest met hun voorstel.
Op dat moment was voor ons de maat echt meer dan vol. De druppel was bereikt.... Ik was
zo boos, zo verdrietig zo machteloos....Waar waren de andere voorstellen gebleven? Waar was de pers. begeleider?
Waar was het verdiepingswerk? Waarom weet men niet van hoe de vork echt in de steel zit?
Wij hebben hier niets meer te bespreken. Wij gaan naar huis. De toon van dit gesprek en de inhoud
ervan geeft geen enkele aanleiding meer om dit gesprek voort te zetten.
Dit is 3 weken extra begeleiding..........
Ik moest verplicht uitleggen waar het om ging aan de secretaresse. Zij vertelde dat hij op dit moment
niet bereikbaar was, maar ze zou hem vragen zodra ze hem zag. Uiterlijk morgenochtend zou ik hierover worden terug gebeld.
Het doet me enorm veel, boosheid omdat het zover moet komen, emoties, verdriet...
Hij gaat weg.
geen schriftelijk handelingsplan
Mis-communicatie?
Het waarom van de leerplichtambtenaar inschakelen is mij totaal onduidelijk.
We hebben hem immers officieel ziek gemeld?
De GGD is op 10 februari benaderd door de dhr. M. van het Hondsrug College
omdat deze zich zo'n zorgen zou maken ivm de suicidale neigingen die Bryan heeft gehad.
Dit is mi wel wat aan de late kant aangezien dit op 11 dec 2002 al gemeld is. Het is vandaag
2 maanden later!!!!!
Bryan heeft binnenkort zijn eerste consult bij een psychiater.
Ik realiseer me achteraf dat ik eigenlijk helemaal niet weet met wie ik gesproken heb.
Na enig speurwerk blijkt de persoon in kwestie de schoolarts te zijn. Ik voelde me
achteraf behoorlijk onprettig dat ik met een wildvreemde aan de telefoon vertrouwelijke gegevens
over mijn zoon uitgewisseld heb. Ik heb haar dat schriftelijk medegedeeld.
Hoewel vol begrip voor de situatie, heeft ze, zoals ik al verwachtte geen pasklare oplossing.
Wel spreken we een aantal optie's door. Ik ga daar nog over nadenken.
Ik heb niet alleen onze situatie besproken maar geprobeert duidelijk te maken dat
dit om erg veel kinderen in Nederland gaat.
Verzoek bemiddeling
Ik vraag me wel af waarom ik inlichtingen zou vragen over mijn brief... Ik weet wat ik
geschreven heb, ik heb hem ook nog nagelezen.
Bevestiging
Ik heb hem gezegd dat ik niet meer in zijn "onafhankelijkheid" geloof daar hij samen met
het Hondsrug College al een afspraak geregeld had. Dat ik graag had gezien, dat hij EERST
contact met ons had opgenomen. Nu lijkt het me teveel 2 handen op een buik!
Verder heb ik hem verzocht alle communicatie schriftelijk te laten verlopen.
Min of meer wordt schoorvoetend toegegeven dat er wel een paar zaken zijn
misgegaan, maar dat iedereen daar zijn best heeft gedaan om onze zoon te begeleiden.
Men vermeldt niet of men daar deskundige hulp voor heeft ingeschakeld, en waaruit de begeleiding
bestond.
Brief
Jammer blijven wij het vinden dat er dus niet gekozen wordt voor een "echt" onafhankelijk persoon.
De brief is wat vriendelijker van toon dan de vorige en er wordt zelfs even aan Bryan gedacht...
Ik vind het niet erg DAT men met deskundigen overlegt, wel erg vind ik dat het niet in zijn dossier te vinden is
met de reden waarom men die hulpvraag steldde. Nog erger vind ik dat nu dus gewoon zijn naam is genoemd
zonder dat daar een duidelijke reden voor was. De wet op de privacy is hier in het geding.
Wat wij absoluut niet begrijpen is gewoon het feit dat er steeds tegen ons werd gezegd dat het
allemaal wel meeviel, dat we ons onnodig zorgen maakten. En dan gaan ze zonder dat wij ervan weten
onze zoon bespreken met derden???? Hadden we dan toch reden voor bezorgdheid???
Ik merk op dat van de afspraken van december er slechts 1 in zeer beperkte mate is uitgevoerd,
(1 uurtje Engels als extra opdracht). Ik vraag wat men verwacht had.....Ik zeg hem dat ik begrijp
dat hij teleurgesteld is maar dat je van een jongen die jaren
lang in de knel gezeten heeft niet zomaar zonder meer mag verwachten dat hij van de ene op de andere dag
zomaar alle ellende overboord zet en gewoon weer vertrouwen heeft in alles wat met school te maken heeft.
Hij heeft het verkeerd ingeschat denkt hij.
Als volwassenen al zó teleurgesteld zijn dat ze de handdoek in de ring gooien na
één niet nagekomen afspraak, hoe teleurgesteld zal Bryan dan zijn? Is het dan gek
dat hij het bijltje (lees zijn leven) erbij neer wilde gooien?????
Want ze kunnen nu eenmaal niet "alles".
Ik vind deze opstelling jammer,men wil dus alleen maar de presterende kinderen, al of niet hoogbegaafd.
Men had ook kunnen gaan bedenken wat men zou kunnen doen om juist de onderpresteerders te helpen. Maar
daar is waarschijnlijk minder eer aan te behalen.
Men erkent dat zij, het Hondsrug College, in ieder geval voor onze zoon niets meer kunnen doen. Zij kunnen hem
niets (meer) bieden.
Hoe het na dat jaar verder moet is ook voor ons nu niet duidelijk.
Afgesproken wordt dat wij zodra er meer bekend is contact hierover zullen opnemen.
Men wilde er liever geen juridische zaak van maken. Liever had men dat ik niet de brieven
publiceerde. Deze waren dus al verwijderd.
We hebben zelf het gevoel dat wij alles hebben kunnen zeggen wat wij op ons hart hadden.
Ik heb mijn excuses aangeboden over het feit dat ik soms met een stemverheffing had gesproken, en
men zei dat te begrijpen. Het ging tenslotte om mijn kind, zo zei men.
Helaas hebben wij dit verslag tot op heden niet ontvangen. Vervelend want dat betekent dat tussen het gesprek en
het concept verslag minimaal 3 weken zit. Immers ook deze week is er nog vakantie?
Het meest opvallende antwoord kwam van het CPS, ja juist.. de instelling die met veel subsidie
het onderwijs aan hoogbegaafden wil verbeteren.
Men gaat er zonder meer vanuit dat dit dus nodig zal zijn. Er wordt met geen woord gerept
over het feit dat de situatie zoals hij nu is juist DOOR het onderwijs is ontstaan.
Nee, denkt men daar, hij kan daar vertrouwen in eigen kunnen opdoen... en meer
grip krijgen op de situatie...
We kunnen ook informeren naar scholen voor speciaal onderwijs. Dit kan dan ook inhouden
dat we gaan zoeken naar een school buiten Emmen, Bryan gaat dan gewoon in een "Gastgezin".
Ik krijg het gevoel dat wij als ouders dus niet goed met dit lastige kind omgaan,
dat een ander dat dus "beter" kan, dat die hem wel even door een school zullen kunnen loodsen????
Lekker makkelijk dat wel, we leggen gewoon de verantwoording van jarenlange wanprestaties van
volwassenen nu gewoon bij een 15 jarige. Probleem opgelost toch???
Ook deze persoon is allang geleden (maart 2002!!!!) door ons benaderd. Hij was echter
toen van mening dat het zijn taak niet was.
In januari en februari van dit jaar gooide hij het steeds op een accoordje met de school.
Afspraken met hem liepen via de school.
Hij heeft na mijn schriftelijk verzoek om hulp in maart en april 2002 de zaak afgedaan als
een communicatie storing en dat zou zeker op te lossen zijn. Hij vond toen bovendien dat het zijn
taak niet was omdat Bryan immers gewoon naar school ging?
Hij vertelde in een zorgteam te zitten met een medewerker van het Hondsrug College en deze had
tegenover hem nooit gesproken over Bryan. Hij ging er dus vanuit dat het goed ging.
Dit lijkt me dus volstrekt onlogisch, immers de school heeft er alles aan gedaan om de zaak te negeren?
Ik vind dat deze LPA de vinger in ieder geval aan de pols had moeten houden en dus zelf had moeten informeren
Je kan en mag niet zomaar zonder meer aannemen dat als je niets hoort dat het dan wel goed zou zijn.
We maken een afspraak om verder te spreken hierover op woensdag 14 mei.
Ik vind nog steeds dat hij zijn werk niet goed heeft uitgevoerd. Ik vertel nogmaals de problemen
die wij hebben ondervonden in het onderwijs. Ik vertel van de gemaakte afspraken in december
die in januari niet meer bespreekbaar waren. Over het feit dat de school absoluut zelf niet
intern communiceert.Zodat ze van elkaar niet eens weten wat er gebeurt of wat de afspraken zijn.
Kortom onze klachten over de school.
Hij maakt aantekeningen en constateert halverwege dat
een gesprek op het Hondsrug College niet meer zal gaan lukken. Wij wijzen dat resoluut van de hand.
Dat gaan we in ieder geval nooit meer doen.
Na enig nadenken komt hij met de conclusie dat instromen in de andere VO scholen ook niet meer kan.
Hij denkt dat er een "maatwerk pakket" gemaakt moet gaan worden. Hoe dat er uit moet gaan
zien is natuurlijk nu nog niet duidelijk. Wel moet Bryan hier de hoofdrol in gaan spelen.
We zullen daar over na moeten gaan denken. Scholing komt pas weer in beeld als Bryan daar zelf aan toe is
en voldoende hersteld van zijn depressie.
Nadat ik het gelezen had waarbij zowel Bertus als ik tranen in onze ogen hebben, vraag ik de LPA
hoe het kan dat dan niemand dit gezien heeft. Dat iedereen maar bleef roepen dat het zo'n vaart niet
liep, dat iedereen vond dat WIJ ons teveel zorgen maakten.... hij moet het antwoord schuldig blijven.